Stormachtig

Is het mogelijk verleden te vergeten

voorbij aangetast verlangen

in hoop naar onzekerheid

maar vertwijfeld over mogelijk zijn.

 

Kan mogelijk alles verworden tot niets

door iets dat is ontstaan

maar niet hoort te zijn. 

Zal mogelijk Utopia verblijven

in geschilderd beeld misvormd

als Dali en onmogelijk als Escher.

Actie is reactie, recht van de sterkste.

 

Behoefte. Welk is het sterkst?

Verlangen dat te willen

wat mogelijk zou kunnen zijn.

 

Of zekerheid van dat wat net niet is. 

Wetenschappelijk onderbouwd

is alles zinloos, maar ergens

om een hoekje komt het ontastbare

bijna lachwekkend kijken. 

Ach, zolang meneer mus

het lied van de ochtend laat horen

blijft de horizon aantrekkelijk. 

Voortdurend ontdekken dat

verliezen een kunst is. 

Kain©

De aardbei en de druif

Droom en nachtmerrie hand in hand

Blijvend genegen in nieuwe hoop

Gelukzaligheid miskend gestrand

Aarzeling en drang gaan op de loop

 

Verloren in de keuze voor dat

Wat niet kan, mag, wil zijn, gemis

Of misschien wel, maar niet had

Mogen zijn of te bevatten is

 

Denken, dralen, beslismoment

Werkelijkheid, idee, waan, krom

Utopisch, idealistisch, verwend

Of misschien, gewoon stom

 

Kain©

Kalinski wordt boek

Mijn alter ego Kain heeft een goede start van het nieuwe jaar. Op 31-12-2013 een schrijversovereenkomst getekend met een uitgeverij om het eerste boek in de reeks 'Kalinski' te gaan publiceren.

Wij hopen dat dit de eerste van vele zal zijn.

http://schrijverkain.nl/Kalinski.html

Diervriendelijkheid

 In navolging van de term ‘duurzaam’ is er nog een fenomeen wat mede onze gedomesticeerde varkentjes bezighoudt. Niet alleen Knorrie en zijn vriendjes, maar ook lotgenoten als Koes en Paards en Kips enzovoorts. Een woord dat een extra dimensie heeft gekregen door het toetreden van de ‘Partij voor de Dieren’ tot de tweede kamer. Ons aller heersende genootschap van mensen die het beter weten dan wij. Oneindig wijs als zij zijn zorgen de dames en heren voor belangrijke kadertjes, waarbinnen wij ons dienen te bewegen, zodat er geen wanorde in de chaos (uuuhh, oepsch, orde natuurlijk) kan ontstaan.

 Blijdschap tekende ons roze vriendje dat eindelijk zonder extreme zorgen het einde kon afwachten. Het rustige kabbelende leventje van het duurzaam stukje vlees op pootjes (met krulstaart) hoefde niet bang te zijn voor onnodig leed. Nee, naast het scharrelvierkantecentimetertje (EU-voorgeschreven uiteraard) plus de nodige ‘vrije uitloop’ maakte Knorrie een grote kans te promoveren tot viergranenscharrelvarken. En wat was er nu meer te wensen binnen zijn gevulde leven van iets minder dan een jaar. En wat niet weet dat niet deert: varkensvriendjes en vriendinnetjes verdwenen in de stapelvrachtwagen en ze kwamen nooit meer terug. Hoe, wat, waarom wist hij niet en deerde ook niet. Tot de Partij voor de Dieren.

 Ondanks algemene aannames krijgen varks ook wel eens iets mee van de hedendaagse politiek. Net als kips, paards en koes. En dus blijven de afschuwelijke beelden van gans’s die volgestouwd worden op een onganse manier als nachtmerrie in het knorrebreintje hangen. Maar, zoals gezegd, er is hoop. En wel in de vorm van het ‘diervriendelijk’ slachten. Knorrie blij, want hij gaat niet dezelfde lijdensweg volgen als Gansje. Kips, paards en koes maken vreugdevolle rondedansjes en doen hun uiterste best niet tegen soortgenoten aan te botsen. De vrije uitloop scharrel stapel beesten rennen naar buiten, weer naar binnen, weer naar buiten, weer naar binnen en iedere twee stappen draaien ze weer om en beginnen opnieuw. En dan ontstaat er kortsluiting.

 Diervriendelijk slachten… Eerst verdoven dan afmaken… Klinkt als een mens die voor een vuurpeloton wordt gezet en vervolgens de vraag krijgt ‘wilt u dit onder verdoving meemaken of gaan we er zo mee door?’. Schouderklopje in Texas voor de gevangene die op Death Row aan de beurt is: ‘Jonguh, maak je niet druk! ’t Is voorbij voor je het door hebt en je voelt er niets van!’ En dus is ook Knorrie gerustgesteld. Driekwart jaar voorbij, rustig de stapelvrachtwagen in en wachten op het bedwelmende middeltje (wat er daarna allemaal gebeurt met haken, lopende banden, messen, zagen en wat dies meer zij laten we hier maar even achterwege).

 En toch. Zouden de varks, kips, paards en koes staan te juichen nu ze weten dat het allemaal zachter kan? Zouden ze denken: ‘Joepie, ik ben een stukje vlees in wording ter meerdere eer en glorie voor de mensheid, maar gelukkig merk ik niets van mijn einde!’ En stel een varkentje is religieus ingesteld en wil juist ritueel onverdoofd geslacht worden, wat dan? Bestaat er een keuzemogelijkheid? U wordt uit de vrachtwagen geleid en kunt kiezen uit deur 1 en 2? Net als bij de tandarts, links zonder verdoving, rechts met (of andersom afhankelijk van de politieke voorkeur).

 Maar alle gekke kips op een stokje. Het komt allemaal uit een goed hart. De beste bedoelingen voor ons vee en het volk des aardbols leren dat er wat respect dient te zijn voor het leven en wat het ons geeft. Maarrrrrrrrrrr (rollende r), moet dat dan met woorden als ‘diervriendelijk’, ‘mensvriendelijk’ en ‘kind-vrouw-man-vriendelijk’? Klinkt als een UNICEF die tegen dictatoriale staten ageert en als argument gebruikt dat de tegenstander niet op een ‘humane’ manier afgemaakt wordt.

 ‘Meneer, ik zou u vriendelijk willen verzoeken plaats te nemen in deze stoel. De prik die u krijgt kan ietwat vervelend aanvoelen, maar als het teveel pijn doet, geeft u alstublieft een gil. Hierna wordt u loom en zal u langzaam in ‘slaap’ vallen. Kunt u dit naar tevredenheid accepteren?’

 ‘Klinkt geweldig! Ik vind het waanzinnig klantvriendelijk, de wijze waarop u met deze situatie omgaat. Deden meer landen dat maar. Ik ken vrienden overzees die worden met een blinddoek opgesteld en afgeschoten. Barbaars gewoon.’

 ‘Wij willen de gemeenschap en de wereld dienen. UNICEF staat bij ons hoog in het vaandel.’

 

 En zo zien wij de uitgang van een stapelvrachtwagen voor ons, waar Knorrie een aai over het bolletje krijgt van een man met bebloed schort. ‘Rustig maar beestje, is allemaal voorbij voor je het door hebt en je voelt er absoluut niets van.’ ‘Knor, maar dat gegil rechts dan, knorrr?’ ‘Oooh dat, geen zorgen, dat zijn de religieuze varks, die kiezen er bewust voor.’ ‘Pfoeh, dan is het goed knorrrr’ en de kleine pootjes dribbelen enthousiast naar binnen om een dosis te nemen van een obscuur goedje. Zomaar een klein jaar op gewacht en hatseflats, zo prettig.

 

 Slachten blijft slachten, afmaken afmaken, niets dier- of mensvriendelijks aan. Dus gebruik de woorden die er bij horen. Straks komen er nog termen als diervriendelijke vrije uitloop varks in stapelstallen (is ook nodig, want daarvoor waren er geen regeltjes en liep varkje rustig naar buiten en iiiieeeeehhhh, kletterde een meter of twintig van de vierde verdieping naar beneden en splat, plat. Meneer boer kon hier niets aan doen want de regeltjes schreven alleen de oppervlakte voor en niet de hoogte, dussssss….). En gezien de vergrijzing mogen we ons al hoeden voor de begrippen die zullen ontstaan met betrekking tot bejaarden: stapeltehuis, bejaardentoren, instantcremaopvangbak (voor de verwarden die vrije uitloop-bejaarde denken te zijn, over het balkon heen stappen en woesh normaal op straat kukelen, maar nu efficient en biologisch verantwoord afgevoerd kunnen worden).

 

 Dus bij deze de oproep: wees duidelijk! Zeg tegen varks, kips, paards en koes: ‘Jongens, ’t is ruk, jullie gaan hartstikkene dood, worden opgevreten en uitgescheten, maar we doen ons best om het korte leventje dat jullie hebben wat aangenamer te maken en het einde iets minder gevoelig. Mooier kunnen we het niet maken, maar misschien leert den mensch dan te beseffen dat vroegaaaaaaaahhh het filetlapje niet per miljoen uit een fabriek denderde, maar dat er gewoon nog achter aan gehold moest worden.’

Duurzaam…

 Zoals het een verantwoordelijke deeltijdvader betaamt slentert hij in de vereiste vakbekwaamheid rond door de supermarkt teneinde het jong te voeden dat met opengesperd bekkie gillend zit te wachten in het nest tot het voer opgediend wordt. Tussen winkelwagens, vrouwelijk schoon, vrouwelijk minder schoon, andere deeltijdvaders en verplicht meezeulende eega’s (al dan niet half mobiel, afhankelijk van de leeftijd) speurt het meedogenloze oog de schappen rond op zoek naar dat wat het krijsende stemmetje tot rust zal laten komen. Buiten het verantwoorde tussendoortje, de voedzame vitaminerijke ovenmaaltijd en vruchthoudende drankjes vragen de kraaloogjes om broodbeleg (raar woord: beleg, afgekort van belegering, ergo, we voeren oorlog met een sneetje tarwe?).

 Aangezien het broodnodige (kijk woordspeling, vet grappig) chocolade ontbijt eens in de zoveel tijd afgewisseld moet worden met ijzer-, kalk-, weet-ik-wat-houdende grondstoffen, gaan we op jacht naar vleeswaren (niet te verwarren met de term, die gebezigd kan worden tijdens een gemiddelde stapavond). Variatie genoeg. Boterhamworst, Cervelaat, Salami, Varkenslever, Schouderham, Gebraden gehakt enzovoorts. De keuze is reuze en de prijsvariatie gelukkig ook nog. Dus overrompeld door de eerste aanblik des overvloeds gaat de blik nog een keer over de koeling heen en blijft vervolgens verstard hangen. De irissen zoeken de neus op en verward probeert het brein te verwerken wat er aan informatie binnengekomen is. Op de schouderham staat met een vakkundig geplaatst commercieel stickertje in marketingtechnisch correct groen: ‘Gemaakt van duurzaam varkensvlees.’ Nog een keer: ‘Gemaakt van duurzaam varkensvlees.’

 Kortsluiting, kleurrijke omschrijvingen verdwijnen. Enkel de vraag: ‘What de f*ck is duurzaam varkensvlees?’ In het hoofd ontstaat een beeld van een pasgeboren biggetje dat al knorrend en op zijn manier glimlachend de wijde wereld tegemoet treedt en al dartelend opgroeit binnen het wettelijk voorgeschreven vierkante centimetertjes grote vak dat hem tot ‘scharrelvarken’ maakt. Onder toeziend oog van de varkenshouder groeit het beessie op tot handelstechnisch correct vet- en vleesgehalte, wordt volwassen en heeft nog steeds dezelfde grijns op zijn gezicht. Vrienden die gemaakt zijn verdwenen, maar nieuwe kwamen in de plaats. Ieder dag eten, modderwroeten (af en toe een ander uit het vierkante centimetertjeshokje wegdouwen) en af en toe een streling van de meneer in overall maken het bestaan tot een hemels geheel. Geen vuiltje aan de lucht. De vriendjes gaan vast op reis of verhuizen naar andere ‘scharrel’-streken. Blijdschap dat hij op mocht groeien is zijn deel (heel raar, maar ‘biggenvlees’ is de vader nog niet tegengekomen, lamsvlees en anderen wel).

 Goed, we dwalen af. Gezien het prachtige leven van het varken, zal zijn beleving dan ‘duurzaam’ zijn? Ik heb een ‘duurzaam’ leven? Tot de dag dat de varkenshouder weer komt, hem streelt en vervolgens in zijn speknek beetpakt en hem meesleept naar een vrachtauto. Misschien rijdt de vrachtauto op biogas en is het varken daarom ‘duurzaam’? Gedumpt bij een groot gebouw rolt het beest de voordeur in en komt er aan de achterkant uit als spekblokjes,  hamlapjes, gehakt en dus ‘duurzaam’ schouderham. Zou varken, we noemen hem ‘Knorrie’ voor het gemak, zelf het gevoel hebben dat hij dankzij een lang, gelukkig en vol leven als ‘scharrelvarken’ het stempel duurzaam verdient? Heeft Knorrie besef dat het gedeelte van een jaar van zijn bestaan geldt als een eeuwigheid? Of zou de term toch te maken hebben met de omgeving? De spaarlampen die op de boerderij gebruikt worden? Het afvalsysteem dat de slachterij hanteert, zodat er geen stukje Knorrie verloren gaat zonder dat het hergebruikt wordt? Zit Knorries maatschappelijke nut in het feit dat naast plakjes in een piepschuimen schaaltje de ongebruikte resten nog jaren later in frikandellen terug te vinden zijn?

 Gaan we er van uit dat Knorrie met dezelfde grijns en hetzelfde geluid de slachterij betreedt, zullen we de antwoorden elders moeten zoeken. Maar waar? Een duurzame gloeilamp gaat lekker lang mee, is energiezuinig en geeft nog licht ook en hatseflats, stickertje ‘duurzaam’. Is toppie voor moeder aarde en gebouwd voor houdbaarheid. Een ‘duurzaam’ huis haalt energie uit moedertje natuur, belast het planeetje minder en zorgt dat we allen langer gezond en gelukkig blijven. Ook een sticker verdient! Maar hoe plaatsen we deze term en Knorrie in een koelcel? Hoe duurzaam kan een varken zijn? In minder dan een half jaar vreet ie zich vol en raakt zijn lijf kwijt. Zelfs in hondenjaren is dat niet duurzaam. Zolang het schouderhammetje in een vriezer ligt gaat het nog niet zo hard, maar zelfs daarin beperkt zich de houdbaarheid. Eenmaal in de koeling en daarna geopend sterft het hammetje heel hard af als het niet bijtijds genuttigd wordt. Ook al niet duurzaam. Tenzij je hoopt op een enge ziekte die langdurig in je ingewanden blijft dan kan het duurzaam zijn (misschien hoopt de varkenshouder daar stiekem op en stopt ie rare bacteriën in die beessies, je weet het niet, als nalatenschap van zijn maatschappelijk nut).

 Goed, om een lang verhaal nog langer te maken. ‘Duurzaam’ varkensvlees is raar. Van big tot schouderham, verorberd en uitgescheten binnen ca. driekwart jaar tijd valt bij mij niet onder de noemer ‘duurzaam’. Knorrie zelf zal al helemaal niet de beleving hebben dat zijn bijdrage aan het welzijn van de mens ‘duurzaam’ te noemen is. Zelf heb ik een donkerbruin vermoeden dat de marketeers der machtige supermarktketens onder invloed van de crisis en de noodzaak tot kostenbesparingen een probleem tegenkwamen bij het woord ‘biologisch’. De voorgeschreven oppervlakte voor het ‘scharrelvarken’ bleek waarschijnlijk niet rendabel, maar toch wil men doen voorkomen alsof het ‘diervriendelijk’ (snif, ik maak vriendelijk een lapje vlees van je…) opgroeien van Knorrie een vergelijkbaar iets is. Dus de term ‘duurzaam’, lijkt door de groene sticker op ‘biologisch’ en hatseflats, het consumentenvolkje kiest bewust voor het product. Misschien dat de volgende stap genetisch gemanipuleerde stapelvarkens zijn. Die kunnen dan voorzien worden van een sticker met ‘Gemaakt van hoogstaand varkensvlees’.

 Gelukkig was het ‘duurzame’ vleesje te betalen en dus voldoe ik ook aan mijn plichten ter bevordering van een glorieuze toekomst voor onze wereldbol. Geen dure spaarlampen, CV-ketels, elektrische auto’s en al dat gedoe meer. Nope, ik eet bewust, poep bewust en loos mijn ‘duurzame’ restanten in het riool. Als we dat allemaal doen zitten we op een onwijs ‘duurzaam’ rioleringsstelsel en kunnen we ons met recht op de borst kloppen: ‘De maatschappij, dat zijn wij!’

Kalinski - Sala: hoofdstuk 12 - gebroken (slot)

Kalinski - Sala: hoofdstuk 12 - gebroken (slot)

http://schrijverkain.nl/Kalinski-Sala%20H12.html

‘Wanneer is iets gebroken? Bij aardewerk of glas is het gemakkelijk. Gooi het op de grond en er zijn scherven. Conclusie: het glas of aardewerk is gebroken. Maar hoe bepaal je dat bij mensen? Er zijn geen barsten, geen zichtbare scheuren. De huid blijft intact, het lichaam één geheel. De fysiek blijft compleet. Bewegingen als lopen, zaken oppakken, alles functioneert. Maar toch ontbreekt er iets, toch is er iets zichtbaar, maar hoe wordt dat benoemd?’

Bureaucratie

UWV                                                                                                                   Datum: 13-01-2013

Kantoor Noord
Brabantseweg 1-2
1500 AA
Postbus 666
‘s Hertogenbosch

Betreft: korten uitkering
Uw referentie: GGBB11RRG

Geachte heer/mevrouw,

Naar aanleiding van uw schrijven de dato 21-12-2012, waarin u aangeeft dat ik wegens het niet voldoen aan mijn sollicitatieverplichtingen gekort zal worden op mijn maandelijkse uitkering, wil ik graag een en ander toelichten.

 Uiteraard begrijp ik dat er voorwaarden zijn verbonden aan het ontvangen van een bijstandsuitkering. Hier staan verplichtingen tegenover die maandelijks aantoonbaar uitgevoerd moeten worden. Gezien mijn beperkingen is er afgesproken dat ik met enige regelmaat passende vacatures van uw kantoor ontvang, waarin ik uitgenodigd wordt te reageren.

 Met blijdschap heb ik de e-mails van uw kantoor ontvangen met mogelijkheden om mij nuttig te maken op de arbeidsmarkt. De moeite, die u zich troost, om mij van de noodzakelijke informatie te voorzien met als doel weer een nuttige deelnemer van de arbeidsmarkt te worden, waardeer ik zeer. De ontvangen carrièremogelijkheden spraken mij ook zeer aan.

 De functie van orderpicker binnen een distributiecentrum van een grote winkelketen leek mij in het bijzonder een grote uitdaging met mogelijkheden om door te groeien. Dat ik hierop niet gereageerd heb had te maken met het feit dat het centrum niet rolstoelvriendelijk aangelegd is en het besturen van elektrische heftrucks niet haalbaar was in mijn positie. De afstand naar het stuur is te groot en dit kan leiden tot onveilige situaties.

 Gymlerares op een middelbare school onderbouw was helemaal geweldig. Ik ben gek op het omgaan met kinderen en al helemaal in die leeftijdsgroep. Voorwaarde was echter een goede fysieke conditie en beheersing van het plaatselijke dialect. In beide gevallen iets dat een probleem zou worden. Ik ben op dit moment wel gezond, maar oefeningen voordoen gaat lastig worden zonder spierwerking van armen en benen. Omdat mijn tong ook half verlamd is kan ik het dialect wel verstaan, maar antwoord geven wordt moeilijker.

 Dat ik verplichtingen heb is mij duidelijk en vind ik ook heel belangrijk, tenslotte gaat voor niets de zon op. Echter, ik was er van uit gegaan dat u, in bezit zijnde van mijn dossier, begrip zou hebben voor het feit dat ik niet in zou gaan op deze aanbiedingen. Uit de brief begreep ik dat u had moeten informeren en bied ook mijn excuses aan dit nagelaten te hebben.

 Toch wil ik u vragen voor uw begrip en met referentie aan mijn dossier het korten van mijn uitkering achterwege te laten. Er zullen vast nog passende functies binnen de administratieve sector zijn, waar ik met behulp van een aangepaste computer een bijdrage aan de maatschappij kan leveren. Met mijn mond kan ik nog prima de joystick van een computer bedienen en diverse data invoeren. Correspondentie, facturatie of wellicht iets in de grafische sector behoren wat mij betreft zeker tot de mogelijkheden.

 Ik hoop hiermee aangetoond te hebben dat het geen onwil is geweest mijnerzijds, maar dat het een communicatiestoornis betreft. Ik had uiteraard niet vanzelfsprekend er van uit moeten gaan dat u zonder informatie mijnerzijds het uitblijven van solliciteren zou accepteren. Dit zal dan ook niet weer gebeuren. Graag hoor ik van u en hoop op begrip en handhaving van de hoogte van mijn bijstandsuitkering.

Bij voorbaat dank voor uw reactie,

Met vriendelijke groet,

Mevr. Z. W. Erk

 

Aan: Z.W. Erk                                                                                                   13-03-2013
Clientnummer: 20.599
Buitenbaan 99
1111 RS Achterwege

referentie: GGBB11RRG/2

Geachte mevrouw Erk,

 Hierbij bevestigen wij ontvangst van uw brief van 13-01-2013, waarin u verzoekt om handhaving van de u toegekende bijstandsuitkering.

 Na intern beraad zijn zien wij geen andere mogelijkheid dan hier afwijzend op te reageren. Uiteraard hebben wij begrip voor uw persoonlijke situatie en zijn op de hoogte van uw dossier. De voorwaarden die behoren bij aanvraag en ontvangst van een bijstandsuitkering zijn echter heel duidelijk en gelden voor iedereen.

 De maandelijkse sollicitatieplicht behoort tot de verantwoordelijkheden van de werknemer van het UWV en dient derhalve op verzoek aangetoond te kunnen worden. In dit geval heeft u twee mogelijkheden gehad en zonder verder bericht nagelaten de benodigde stukken te overhandigen.

 Ons besluit blijft derhalve ongewijzigd en per ommegaande zal ,met terugwerkende kracht vanaf 24-12-2012, de maandelijkse bijdrage verminderd worden met een door ons nader te bepalen percentage. Hier zult u te zijner tijd bericht over ontvangen. Houdt u er ook rekening mee dat dit gevolgen kan hebben voor overige vergoedingen die betrekking hebben op uw handicap. Afhankelijk van het verzoek bestaat de kans dat een aanvraag voor bijzondere bijstand niet volledig of in het geheel niet gehonoreerd zal worden.

Hopende u hiermee voldoende geïnformeerd te hebben.

Met vriendelijke groet,

Mevr. K. Ort-Zichtig
UWV Kantoor Noord
Brabantseweg 1-2
1500 AA
Postbus 666
‘s Hertogenbosch

 

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------